و شيخ صدوق رحمة اللّه در امالى از ابراهيم بن ابى المحمود روايت كرده كه حضرت امام رضا عليه السّلام فرمودند : همانا محرّم ماهى بود كه اهل جاهليّت ، قتال در آن ماه را حرام مىدانستند و اين امّت جفا كار خونهاى ما را در آن ماه حلال دانستند و هتك حرمت ما كردند و زنان و فرزندان ما را غارت كردند و حرمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را در حقّ ما رعايت نكردند ، همانا مصيبت روز شهادت حسين عليه السّلام ديده‌هاى ما را مجروح گردانيده است و اشك ما را جارى كرده و عزيز ما را ذليل گردانيده است و زمين كربلا مورث كرب و بلاى ما گرديد تا روز قيامت ، پس بر مثل حسين بايد بگريند گريه كنندگان ، همانا گريه بر آن حضرت فرو مىريزد گناهان بزرگ را . پس حضرت فرمود كه : پدرم چون ماه محرّم داخل مىشد كسى آن حضرت را خندان نمىديد ، و اندوه و حزن پيوسته بر او غالب مىشد تا عاشر محرّم ، چون روز عاشورا مىشد آن روز روز مصيبت و حزن و گريهء او بود و مىفرمود : امروز روزى است كه حسين عليه السّلام شهيد شده است . « 1 » و ايضا شيخ صدوق از آن حضرت روايت كرده كه هر كه ترك كند سعى در حوائج خود را در روز عاشورا ، حقّ تعالى حوائج دنيا و آخرت او را بر آورد و هر كه روز عاشورا روز مصيبت و اندوه و گريهء او باشد ، حقّ تعالى روز قيامت را روز شادى و سرور او گرداند و ديده‌اش در بهشت به ما روشن باشد ، و هر كه روز عاشورا را روز بركت شمارد و براى بركت آذوقه در آن روز در خانه ذخيره كند ، بركت نيابد در آنچه ذخيره كرده است و خدا او را در روز قيامت با يزيد و عبيد اللّه بن زياد و عمر بن سعد - لعنهم اللّه - در اسفل درك جهنّم محشور گرداند . « 2 » و ايضا به سند معتبر از ريّان بن شبيب - كه خال معتصم خليفهء عبّاسى بوده است - روايت كرده كه گفت : در روز اوّل محرّم به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام

--> ( 1 ) امالى صدوق ، مجلس 27 ، ح 2 ، ص 190 ؛ بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 283 . ( 2 ) امالى صدوق ، مجلس 27 ، ح 4 ، ص 191 ؛ بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 284 و ج 101 ، ص 102 ؛ علل الشرائع ، ص 227 ؛ عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 298 .